غزل ۵۲۳ - عین دریائیم و ما را موج دریا می کشد

عین دریائیم و ما را موج دریا می کشد
وین دل دریا دل ما سوی مأوا می کشد ۱

مشکل ما چون که حلوای لبش حل می کند
دور نبود خاطر ما گر به حلوا می کشد ۲

دست ما و دامن او آب چشم و خاک راه
گرچه سرو قامت او دامن از ما می کشد ۳

جذبهٔ او می کشد ما را به میخانه مدام
ما از آن خوش می رویم آنجا که ما را می کشد ۴

یک سر موئی سخن از زلف او گفتم ولی
شد پریشان خاطرم هم سر به سودا می کشد ۵

می کشد نقش خیال وی نماید در نظر
هر که بیند همچو ما بیند که زیبا می کشد ۶

نعمت الله را مدام از وی عطائی می رسد
کار سید لاجرم هر لحظه بالا می کشد ۷