هوش مصنوعی: این متن عرفانی از مولانا یا یکی از شاعران صوفی‌مسلک است که به موضوع عشق الهی، تسلیم در برابر ارادهٔ خداوند و بی‌اعتباری دنیوی می‌پردازد. شاعر از جذبه‌های عشق، هدایت‌های الهی و بخشش‌های بی‌کران سخن می‌گوید و تأکید می‌کند که میل او به مال و دنیا نیست، بلکه عشق به حق است.
رده سنی: 16+ مفاهیم عمیق عرفانی و استفاده از استعاره‌های پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، درک کامل متن نیاز به آشنایی با ادبیات صوفیانه و فلسفهٔ عرفانی دارد.

غزل ۵۳۰ - هر دم بر آب چشم ما نقش خیالی می کشد

هر دم بر آب چشم ما نقش خیالی می کشد
هر لحظه از حالی دگر ما را به حالی می کشد ۱

سلطان عشقش هر زمان ما را مثالی می دهد
و آن بی مثال از خود به روی ما مثالی می کشد ۲

گر دل به دلبر می کشد او می کشد دل را به خود
کوشش چه کار آید مرا صاحب کمالی می کشد ۳

و آن رند مست از جام او آب زلالی می کشد
ساقی همیشه از کرم جامی به رندی می دهد ۴

تاتو نپنداری مرا میلم به مالی می کشد
من نعمت الله یافتم نعمت به عالم می دهم ۵
قالب: مثنوی
تعداد ابیات: ۵
کانال گوهرین در ایتا
۳۹۹
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۵۲۹ - یار سرمست است و ما را می کشد
گوهر بعدی:غزل ۵۳۱ - دل سوی صاحب جمالی می کشد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.