هوش مصنوعی:
این متن عرفانی از مولانا یا یکی از شاعران صوفیمسلک است که به موضوع عشق الهی، تسلیم در برابر ارادهٔ خداوند و بیاعتباری دنیوی میپردازد. شاعر از جذبههای عشق، هدایتهای الهی و بخششهای بیکران سخن میگوید و تأکید میکند که میل او به مال و دنیا نیست، بلکه عشق به حق است.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق عرفانی و استفاده از استعارههای پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، درک کامل متن نیاز به آشنایی با ادبیات صوفیانه و فلسفهٔ عرفانی دارد.
غزل ۵۳۰ - هر دم بر آب چشم ما نقش خیالی می کشد
هر دم بر آب چشم ما نقش خیالی می کشد
هر لحظه از حالی دگر ما را به حالی می کشد ۱
سلطان عشقش هر زمان ما را مثالی می دهد
و آن بی مثال از خود به روی ما مثالی می کشد ۲
گر دل به دلبر می کشد او می کشد دل را به خود
کوشش چه کار آید مرا صاحب کمالی می کشد ۳
و آن رند مست از جام او آب زلالی می کشد
ساقی همیشه از کرم جامی به رندی می دهد ۴
تاتو نپنداری مرا میلم به مالی می کشد
من نعمت الله یافتم نعمت به عالم می دهم ۵
هر لحظه از حالی دگر ما را به حالی می کشد ۱
سلطان عشقش هر زمان ما را مثالی می دهد
و آن بی مثال از خود به روی ما مثالی می کشد ۲
گر دل به دلبر می کشد او می کشد دل را به خود
کوشش چه کار آید مرا صاحب کمالی می کشد ۳
و آن رند مست از جام او آب زلالی می کشد
ساقی همیشه از کرم جامی به رندی می دهد ۴
تاتو نپنداری مرا میلم به مالی می کشد
من نعمت الله یافتم نعمت به عالم می دهم ۵
قالب: مثنوی
تعداد ابیات: ۵
۳۹۹
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۵۲۹ - یار سرمست است و ما را می کشد
گوهر بعدی:غزل ۵۳۱ - دل سوی صاحب جمالی می کشد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.