غزل ۵۹۰ - خستهٔ عشق تو بیچاره شفا را چه کند

خستهٔ عشق تو بیچاره شفا را چه کند
مبتلای غم تو غیر بلا را چه کند ۱

کشتهٔ عشق تو چون از تو بلا می بیند
همچو منصور فنا دار بقا را چه کند ۲

دردمندی که چو ما دُردی دردت نوشد
با چنین درد خوشی صاف دوا را چه کند ۳

آنکه در میکدهٔ عشق تو یابد جائی
نزهت باغچهٔ هر دو سرا را چه کند ۴

بندهٔ عشق تو چون سید هر سلطانست
منصب دینی و عقبای گدا را چه کند ۵