غزل ۶۰۴ - جام و می بخشید و می وی می دهد

جام و می بخشید و می وی می دهد
ور نباشد جام می کی می دهد ۱

عالمی از جود او موجود شد
این کرم بین شی بلا شی می دهد ۲

رند سرمست ار بیابد می فروش
می نوازد بارها می می دهد ۳

هرچه ما را می دهد شاه و گدا
در حقیقت حضرت وی می دهد ۴

مجلس عشق است و ما مست و خراب
ساقی ما می به هی هی می دهد ۵

دردم نایی نفس او می دمد
آن چنان آواز از نی می دهد ۶

نعمت الله را به ما بخشید باز
لطف او نعمت پیاپی می دهد ۷