هوش مصنوعی:
این متن عرفانی و فلسفی به موضوع وحدت وجود و توحید میپردازد. شاعر بیان میکند که ذات خداوند یکی است اما صفات او بینهایت است. او از استعارههایی مانند آینه و مرغ برای توصیف رابطه بین خدا و جهان استفاده میکند. همچنین بر بینیازی خداوند و نیازمندی جهان به او تأکید دارد. در پایان، شاعر به حالت عرفانی و مستی معنوی اشاره میکند.
رده سنی:
18+
مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی موجود در این متن برای درک و تجزیه و تحلیل به بلوغ فکری و دانش کافی نیاز دارد. همچنین استفاده از استعارههای پیچیده و زبان ادبی سنگین ممکن است برای خوانندگان جوانتر دشوار باشد.
غزل ۶۰۵ - معنی یکی و صورت او در ظهور صد
معنی یکی و صورت او در ظهور صد
چه جای او که صورت او هست بی عدد ۱
آئینه بی شمار و نماینده اش یکی
باشد صفات بی حد و ذاتش بود احد ۲
کحال حاذقی طلب ای عقل بوالفضول
تا چشم روشن تو کند پاک از رمد ۳
محتاج ماست عالم و ما بی نیاز از او
با غیرش احتیاج کجا باشد آن صمد ۴
ما چون نبییم و همدم نائی لطف او
هر دم دمی جدید درین نی همی دمد ۵
در دام ما درآید و دانه خورد ز ما
مرغی کز آشیانه توحید بر پرد ۶
سید که میر مجلس مستان عالم است
با ما حریف باشد از این جام می خورد ۷
چه جای او که صورت او هست بی عدد ۱
آئینه بی شمار و نماینده اش یکی
باشد صفات بی حد و ذاتش بود احد ۲
کحال حاذقی طلب ای عقل بوالفضول
تا چشم روشن تو کند پاک از رمد ۳
محتاج ماست عالم و ما بی نیاز از او
با غیرش احتیاج کجا باشد آن صمد ۴
ما چون نبییم و همدم نائی لطف او
هر دم دمی جدید درین نی همی دمد ۵
در دام ما درآید و دانه خورد ز ما
مرغی کز آشیانه توحید بر پرد ۶
سید که میر مجلس مستان عالم است
با ما حریف باشد از این جام می خورد ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۳۹۰
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۶۰۴ - جام و می بخشید و می وی می دهد
گوهر بعدی:غزل ۶۰۶ - توحید و موحد و موحد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
