هوش مصنوعی:
این متن عرفانی و شاعرانه به موضوع عشق و عرفان میپردازد. شاعر از عشق به عنوان نیروی حیاتبخش و ارزشمند یاد میکند و عاشقان را ستایش مینماید. همچنین، به مفاهیمی مانند بینشان بودن خداوند، وحدت وجود و مستی معنوی اشاره دارد.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن برای مخاطبان کمسنوسال دشوار خواهد بود. همچنین، برخی از اصطلاحات و استعارههای بهکاررفته (مانند «می مست») ممکن است برای کودکان و نوجوانان نامناسب باشد.
غزل ۶۳۰ - هر که او عاشق است جان دارد
هر که او عاشق است جان دارد
جان فدایش کنم که آن دارد ۱
عاشقان نور چشم خوانندش
عاشق ار عشق عاشقان دارد ۲
ما نشانی ز بی نشان داریم
خوش نشانی که آن نشان دارد ۳
می و جام است جسم و جان با هم
هر چه بینی همین همان دارد ۴
هر که با ما نشست در دریا
خبر از بحر بیکران دارد ۵
خواجه علم بدیع می خواند
آن معانی ازین بیان دارد ۶
می مست خوشی اگر جوئی
نعمت الله بجو که آن دارد ۷
جان فدایش کنم که آن دارد ۱
عاشقان نور چشم خوانندش
عاشق ار عشق عاشقان دارد ۲
ما نشانی ز بی نشان داریم
خوش نشانی که آن نشان دارد ۳
می و جام است جسم و جان با هم
هر چه بینی همین همان دارد ۴
هر که با ما نشست در دریا
خبر از بحر بیکران دارد ۵
خواجه علم بدیع می خواند
آن معانی ازین بیان دارد ۶
می مست خوشی اگر جوئی
نعمت الله بجو که آن دارد ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۳۶۷
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۶۲۹ - عالم از نام او نشان دارد
گوهر بعدی:غزل ۶۳۱ - پادشاهی گدای او دارد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.