غزل ۶۳۹ - چشم ما چون به روی او نگرد

چشم ما چون به روی او نگرد
در نظر غیر او کجا گذرد ۱

نزد ما زنده دل کسی باشد
که به جانان خویش جان سپرد ۲

گل کجا جامه را قبا سازد
غنچه گر پیرهن به خود ندرد ۳

مرد عاشق همه یکی بیند
آن یکی در هزار می شمرد ۴

جان من روی دل نخواهد دید
گر دمی روی دیگری نگرد ۵

رند مستی که باده می نوشد
هر دو عالم به نیم جو نخرد ۶

هر که را ذوق نعمت الله است
شاد باشد مدام و غم نخورد ۷