هوش مصنوعی:
متن بالا یک شعر عرفانی و مذهبی است که در آن شاعر از نیاز و وابستگی خود به خداوند سخن میگوید. او با بیان گناهان خود، از بخشش و رحمت الهی طلب میکند و بر این باور است که خداوند جز نیکی و شفا به بندگانش نخواهد داد.
رده سنی:
12+
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و مذهبی است که ممکن است برای کودکان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، برخی از اصطلاحات و مضامین آن نیاز به توضیح دارد که برای نوجوانان و بزرگسالان مناسبتر است.
غزل ۶۴۵ - با من بینوا چه خواهی کرد
با من بینوا چه خواهی کرد
حاجتم جز روا چه خواهی کرد ۱
جان غمدیده را چه خواهی داد
درد دل جز دوا چه خواهی کرد ۲
ما نکردیم جز گنه چیزی
تو به ما جز عطا چه خواهی کرد ۳
گر تو ما را به جرم ما گیری
کرم و لطف را چه خواهی کرد ۴
این دل ریش مستمندان را
عاقبت جز شفا چه خواهی کرد ۵
عاشقان آمدند بر خوانت
طعمه شان جز لقا چه خواهی کرد ۶
ریختی خون نعمت الله را
ننگ خون گدا چه خواهی کرد ۷
حاجتم جز روا چه خواهی کرد ۱
جان غمدیده را چه خواهی داد
درد دل جز دوا چه خواهی کرد ۲
ما نکردیم جز گنه چیزی
تو به ما جز عطا چه خواهی کرد ۳
گر تو ما را به جرم ما گیری
کرم و لطف را چه خواهی کرد ۴
این دل ریش مستمندان را
عاقبت جز شفا چه خواهی کرد ۵
عاشقان آمدند بر خوانت
طعمه شان جز لقا چه خواهی کرد ۶
ریختی خون نعمت الله را
ننگ خون گدا چه خواهی کرد ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۳۹۰
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۶۴۴ - حسن او بر چشم ما پیدا که کرد
گوهر بعدی:غزل ۶۴۶ - دست با او در کمر خواهیم کرد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.