هوش مصنوعی: این متن عرفانی و عاشقانه از نعمت الله بیانگر تأثیر عشق و محبت الهی بر روشنایی دل و بینایی روح است. شاعر از تحول درونی خود سخن می‌گوید و تأکید می‌کند که تنها عشق الهی است که می‌تواند تاریکی‌های دل را به نور تبدیل کند و بینایی را به چشم‌های نابینا ببخشد.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و معنوی است که درک آن برای مخاطبان زیر 16 سال ممکن است دشوار باشد. همچنین، استفاده از استعاره‌های پیچیده و زبان شاعرانه نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.

غزل ۶۴۴ - حسن او بر چشم ما پیدا که کرد

حسن او بر چشم ما پیدا که کرد
در سر ما این چنین سودا که کرد ۱

خانهٔ دل مدتی تاریک بود
این زمان روشنتر از صحرا که کرد ۲

این عجب بین قطره ای دریا شده
غیر ما قطره دگر دریا که کرد ۳

گر نه عشقش عیسی وقت من است
چشم نابینای ما بینا که کرد ۴

ساقی سرمست ما را جام داد
این چنین ما را جز او سودا که کرد ۵

راز مستان پیش هشیاران که گفت
سر ما با زاهدان پیدا که کرد ۶

نعمت الله داد ما را بوسه ای
غیر او انعام خود با ما که کرد ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۳۵۸
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۶۴۳ - با چنین درد دلی میل دوا نتوان کرد
گوهر بعدی:غزل ۶۴۵ - با من بینوا چه خواهی کرد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.