غزل ۶۴۷ - کردگار از کرم عیانم کرد

کردگار از کرم عیانم کرد
واقف از حال این و آنم کرد ۱

من چو بی نام و بی نشان بودم
بی نشانی مرا نشانم کرد ۲

به تجلی ظاهر و باطن
گاه پیدا و گه نهانم کرد ۳

در دل آمد به جای جان بنشست
رحمتی خوش به جای جانم کرد ۴

می خمخانه را به من بخشید
ساقی مست عاشقانم کرد ۵

تا شوم رهبر همه رندان
رهنمودم به رهروانم کرد ۶

شرح علم بدیع او خواندم
این معانی از آن بیانم کرد ۷

چون ز هستی خود فنا گشتم
باقی ملک جاودانم کرد ۸

نعمت الله به من عطا فرمود
رازق زرق بندگانم کرد ۹