هوش مصنوعی: متن بالا یک شعر عاشقانه و عرفانی است که در آن از عناصر طبیعت مانند غنچه و بلبل، و مفاهیمی مانند عشق، عقل، و مستی برای بیان احساسات و حالات درونی استفاده شده است. شاعر از رویش و زیبایی معشوق سخن می‌گوید و تأثیر آن را بر قلب و عقل خود توصیف می‌کند. همچنین، تضاد بین عقل و عشق و پیروزی عشق بر عقل در این شعر به چشم می‌خورد.
رده سنی: 16+ متن شامل مفاهیم عرفانی و عاشقانه‌ای است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر پیچیده باشد. همچنین، اشاره‌هایی به مستی و می‌نوشی وجود دارد که مناسب سنین بالاتر است.

غزل ۶۴۸ - غنچه در گلستان تبسم کرد

غنچه در گلستان تبسم کرد
بلبل از ذوق آن ترنم کرد ۱

ساقی مست می به رندان داد
عاقل از عشق عقل را گم کرد ۲

چشم ما شد منور از رویش
نظری خوش به چشم مردم کرد ۳

خاطرم می کشد به میخانه
این چنین عزم دل مصمم کرد ۴

خوش خیالی به خواب می دیدم
دوش تا روز دل تنعم کرد ۵

عقل بالانشین مجلس بود
عشق آمد بر او تقدم کرد ۶

خم می خوش خوشی به جوش آمد
سید مست میل آن خم کرد ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۴۰۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۶۴۷ - کردگار از کرم عیانم کرد
گوهر بعدی:غزل ۶۴۹ - دوش تا روز دل از عشق تنعم می کرد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.