غزل ۶۶۵ - این سعادت بین که ما را رو نمود

این سعادت بین که ما را رو نمود
حضرت بی چون نگویم چو نمود ۱

روشن است آئینهٔ گیتی نما
حسن روی او به ما نیکو نمود ۲

در دو آئینه یکی پیدا شده
بیشکی باشد یکی و دو نمود ۳

آفتابی نیمشب بر ما بتافت
نور او در چشم ما مه رو نمود ۴

گه به ترکستان به ما بنمود ترک
گه به هندستان به ما هندو نمود ۵

در محیط بیکران افتاده ایم
عین ما بر عین ما هر سود نمود ۶

ما نظر از سید خود دیده ایم
هم به نور دیدهٔ او او نمود ۷