غزل ۶۷۳ - روی خود را به نور دل بنمود

روی خود را به نور دل بنمود
نظری خوش به چشم ما فرمود ۱

ساقی ما چو رند مستی دید
می خمخانه را به ما پیمود ۲

دل ما را به لطف خود بنواخت
رحمتی هم به جای خود فرمود ۳

آتشی رو نمود موسی را
در حقیقت اله موسی بود ۴

در میخانهٔ همه عالم
ساقی ما به روی ما بگشود ۵

دُرد دردش دلی که نوش نکرد
درد او را کجا بود بهبود ۶

جان عارف فدای سید باد
که دل عارفان از او آسود ۷