هوش مصنوعی:
این متن برتری عشق بر عقل را تبلیغ میکند و بیان میدارد که عقل به تنهایی نمیتواند زیبایی و حقیقت را درک کند. عشق و فداکاری برای معشوق، به ویژه در راه رسیدن به جاودانگی، مورد ستایش قرار گرفته است. همچنین، اشارهای به تحول روحی و معنوی از طریق عشق وجود دارد.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از اشارات به عشق و فداکاری ممکن است نیاز به بلوغ فکری برای درک کامل داشته باشد.
غزل ۶۹۵ - عقل چندان که خود بیاراید
عقل چندان که خود بیاراید
در نظر هیچ خوب ننماید ۱
خاکساری است آبرویش نیست
با دم سرد باده پیماید ۲
بستهٔ او مشو که حیف بود
کار عاشق ز عقل نگشاید ۳
کشتهٔ عشق شو چو زنده دلان
گر تو را عمر جاودان باید ۴
هر که با عاشقی شود همدم
از دم او دمی بیاساید ۵
به عدم عالمی رود ز وجود
به وجود جدید باز آید ۶
نعمت الله جان به جانان داد
خوش بود گر قبول فرماید ۷
در نظر هیچ خوب ننماید ۱
خاکساری است آبرویش نیست
با دم سرد باده پیماید ۲
بستهٔ او مشو که حیف بود
کار عاشق ز عقل نگشاید ۳
کشتهٔ عشق شو چو زنده دلان
گر تو را عمر جاودان باید ۴
هر که با عاشقی شود همدم
از دم او دمی بیاساید ۵
به عدم عالمی رود ز وجود
به وجود جدید باز آید ۶
نعمت الله جان به جانان داد
خوش بود گر قبول فرماید ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۴۲۱
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۶۹۴ - ساقی رخ اگر به ما نماید
گوهر بعدی:غزل ۶۹۶ - گر در طلب اوئی ناگه به برت آید
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
