هوش مصنوعی:
این متن شعری عرفانی است که بر اهمیت خودشناسی، توجه به درون و جستجوی نور الهی تأکید دارد. شاعر از مفاهیمی مانند آئینه دل، لطف خداوند، رندی و درد عشق الهی سخن میگوید و مخاطب را به تأمل در خود و جهان دعوت میکند.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن برای مخاطبان زیر 16 سال ممکن است دشوار باشد. همچنین، برخی از اصطلاحات و استعارههای به کار رفته نیاز به دانش ادبی و عرفانی پایه دارد.
غزل ۷۰۷ - نوری که خدا به ما نماید
نوری که خدا به ما نماید
در جام جهان نما نماید ۱
آئینه چو صیقلش نکردی
روی تو به تو کجا نماید ۲
این لطف نگر که پادشاهی
در صورت هر گدا نماید ۳
رندانه به نوش دُردی درد
تا درد تو را دوا نماید ۴
نقشی به خیال می نگارم
نقاش به نقشها نماید ۵
در موج و حباب آب دریاب
کان جوهر ما به ما نماید ۶
در دیدهٔ سیدم نظر کن
تا نور خدا تو را نماید ۷
در جام جهان نما نماید ۱
آئینه چو صیقلش نکردی
روی تو به تو کجا نماید ۲
این لطف نگر که پادشاهی
در صورت هر گدا نماید ۳
رندانه به نوش دُردی درد
تا درد تو را دوا نماید ۴
نقشی به خیال می نگارم
نقاش به نقشها نماید ۵
در موج و حباب آب دریاب
کان جوهر ما به ما نماید ۶
در دیدهٔ سیدم نظر کن
تا نور خدا تو را نماید ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۴۱۷
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۷۰۶ - جسمی دارم که جان نماید
گوهر بعدی:غزل ۷۰۸ - مرا هر دم خیالی رو نماید
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
