هوش مصنوعی:
این متن عرفانی از نعمت الله ولی، بر اهمیت عشق و فداکاری در راه معشوق الهی تأکید دارد. شاعر بیان میکند که عشق واقعی نیازمند از خودگذشتگی است و لذتهای معنوی تنها به اهل آن عطا میشود. همچنین، اشارهای به بخشندگی خداوند و نعمتهای بیکران او دارد که به همهکس به اندازه لیاقتشان میرسد.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات عرفانی دارد. همچنین، استفاده از استعارهها و نمادهای پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوانتر دشوار باشد.
غزل ۷۳۲ - هر که او در عشق جانان جان نداد
هر که او در عشق جانان جان نداد
بوسهٔ خوش بر لب جانان نداد ۱
جود او بخشید عالم را وجود
آشکارا داد او پنهان نداد ۲
جام می در دست و ساقی در نظر
فکر این و آن به آن رندان نداد ۳
چون که مخموری بود دردسری
دردسر ساقی به سرمستان نداد ۴
لایق هر کس عطا او می دهد
ذوق سرمستان به میخواران نداد ۵
بس گران و هم سبک سر بود عقل
جان به عشق او از آن آسان نداد ۶
نعمت الله را به ما داد از کرم
این چنین دادی به هر سلطان نداد ۷
بوسهٔ خوش بر لب جانان نداد ۱
جود او بخشید عالم را وجود
آشکارا داد او پنهان نداد ۲
جام می در دست و ساقی در نظر
فکر این و آن به آن رندان نداد ۳
چون که مخموری بود دردسری
دردسر ساقی به سرمستان نداد ۴
لایق هر کس عطا او می دهد
ذوق سرمستان به میخواران نداد ۵
بس گران و هم سبک سر بود عقل
جان به عشق او از آن آسان نداد ۶
نعمت الله را به ما داد از کرم
این چنین دادی به هر سلطان نداد ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۳۷۸
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۷۳۱ - دردی است در این دل که به درمان نتوان داد
گوهر بعدی:غزل ۷۳۳ - جام جم می خورم که نوشم باد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
