هوش مصنوعی:
این شعر عرفانی از نعمت الله ولی بیانگر عشق و ارادت به یار (معشوق الهی) است. شاعر با اشاره به واژههایی مانند یسار، کنج، یار و نگار، به وحدت وجود و عشق الهی اشاره میکند و ذکر و عبادت را راهی برای رسیدن به این عشق میداند. در نهایت، نعمت الله را مظهر خداوند میخواند.
رده سنی:
16+
مفاهیم عرفانی و استفاده از استعارههای عمیق ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال قابل درک نباشد. این شعر更适合 افرادی که با ادبیات عرفانی آشنایی دارند.
غزل ۷۴۷ - دست چپ را یسار می خوانند
دست چپ را یسار می خوانند
کنج را هم یسار می خوانند ۱
عاشقانی که محرم رازند
یار را دوستدار می خوانند ۲
ذاکرانی که ذکر می گویند
روز و شب آن نگار می خوانند ۳
در همه آن یکی همی جویند
گر یکی ور هزار می خوانند ۴
بیست و هشت حرف اگر همی خوانی
عارفان بی شمار می خوانند ۵
هر که بینند و هر چه می خوانند
خدمت آن نگار می خوانند ۶
نعمت الله را چو می یابند
مظهر کردگار می خوانند ۷
کنج را هم یسار می خوانند ۱
عاشقانی که محرم رازند
یار را دوستدار می خوانند ۲
ذاکرانی که ذکر می گویند
روز و شب آن نگار می خوانند ۳
در همه آن یکی همی جویند
گر یکی ور هزار می خوانند ۴
بیست و هشت حرف اگر همی خوانی
عارفان بی شمار می خوانند ۵
هر که بینند و هر چه می خوانند
خدمت آن نگار می خوانند ۶
نعمت الله را چو می یابند
مظهر کردگار می خوانند ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۴۰۸
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۷۴۶ - رندان همه مستند و می از جام ندانند
گوهر بعدی:غزل ۷۴۸ - سیدم روح اعظمش خوانند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.