هوش مصنوعی: این متن شعری عرفانی و عاشقانه است که به موضوعاتی مانند مستی معنوی، عشق الهی، و تفاوت بین زاهدان و رندان می‌پردازد. شاعر از مستی و ذوق عرفانی سخن می‌گوید و تأکید می‌کند که عشاق و رندان به حقیقت و جمال الهی پی می‌برند، در حالی که زاهدان ظاهربین از درک آن ناتوانند.
رده سنی: 16+ محتوا شامل مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که برای درک کامل آن، مخاطب نیاز به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات عرفانی دارد. همچنین، برخی از اصطلاحات و مفاهیم ممکن است برای سنین پایین‌تر نامفهوم باشد.

غزل ۷۴۶ - رندان همه مستند و می از جام ندانند

رندان همه مستند و می از جام ندانند
بی نام و نشانند از این نام نشانند ۱

در صومعه گر زاهد رعناست مجاور
رندان به سراپردهٔ میخانه روانند ۲

خوش آینه دارند در آن آینه روشن
بینند جمال خود و بر خود نگرانند ۳

اسماء الهی است که ظاهر شده بر خلق
یک چند چنین بوده و یک چند چنانند ۴

عشاق برآنند که معشوق بر آنست
ما نیز بر آنیم که عشاق برآنند ۵

این گفتهٔ مستانهٔ ما از سر ذوق است
بی ذوق نخواهیم که یک بیت بخوانند ۶

از غافل مخمور مجو مستی سید
کز ذوق می و مستی او بی خبرانند ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۳۸۰
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۷۴۵ - ذوقیست دلم را که به عالم نتوان داد
گوهر بعدی:غزل ۷۴۷ - دست چپ را یسار می خوانند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.