هوش مصنوعی:
این متن شعری عاشقانه و عرفانی است که در آن شاعر از حضور ساقی و مینوشی سخن میگوید. او از زیبایی و جذابیت ساقی، مستی و شادی ناشی از مینوشی، و همچنین از پشیمانی نکردن از گناهان گذشته صحبت میکند. در نهایت، شاعر از حضور نعمتالله و رندی در چنین مجلسی ابراز خوشحالی میکند.
رده سنی:
18+
متن شامل مفاهیمی مانند مینوشی و مستی است که برای مخاطبان زیر 18 سال مناسب نیست. همچنین، برخی مضامین عرفانی و عاشقانه آن ممکن است برای نوجوانان قابل درک نباشد.
غزل ۷۵۶ - مستانه ساقی از در در آمد
مستانه ساقی از در در آمد
از دولت او کارم بر آمد ۱
جان گرامی کردم فدایش
عمر عزیزم خوش بر سر آمد ۲
خورشید حسنش خوش بر سر آمد
سرو روانش چون در بر آمد ۳
استغفرالله از توبه کردن
بود آن گناهی از من گر آمد ۴
از مجلس ما زاهد روان شد
ساقی سرمست از در درآمد ۵
مستانه جامی پر می به من داد
صد بارم از جان آن خوشتر آمد ۶
چون نعمت الله رندی حریفی
وقتی چنین خوش ، خوش درخور آمد ۷
از دولت او کارم بر آمد ۱
جان گرامی کردم فدایش
عمر عزیزم خوش بر سر آمد ۲
خورشید حسنش خوش بر سر آمد
سرو روانش چون در بر آمد ۳
استغفرالله از توبه کردن
بود آن گناهی از من گر آمد ۴
از مجلس ما زاهد روان شد
ساقی سرمست از در درآمد ۵
مستانه جامی پر می به من داد
صد بارم از جان آن خوشتر آمد ۶
چون نعمت الله رندی حریفی
وقتی چنین خوش ، خوش درخور آمد ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۳۵۹
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۷۵۵ - خوش ماه تمامی است که از غیب برآمد
گوهر بعدی:غزل ۷۵۷ - ملک عشقش به غیر ما نرسد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
