غزل ۷۵۸ - دولت عشق به هر بی سر و پائی نرسد

دولت عشق به هر بی سر و پائی نرسد
پادشاهی دو عالم به گدائی نرسد ۱

نرسد در حرم کعبهٔ وصل محبوب
هر محبی که بر او جور و جفائی نرسد ۲

نوش کن دُردی دردش که دوای جانست
دُردی درد نخورده به دوائی نرسد ۳

می روم بردر میخانه که خوش بنشینم
دارم امید که آن جام بلائی نرسد ۴

بینوایان درش گنج بقا یافته اند
بینوائی نکشیده ، به نوائی نرسد ۵

برو ای عقل مگو عشق چرا کرد چنین
پادشاه است و بر او چون و چرائی نرسد ۶

هر که او بندگی پیر خرابات نکرد
به سر سید عالم که به جائی نرسد ۷