هوش مصنوعی:
این متن شعری عرفانی است که به مفاهیمی مانند رسیدن به حقیقت، فنا در خدا، و رهایی از خودی خود اشاره دارد. شاعر از درد و رنج به عنوان راهی برای رسیدن به صفا و صفای دل یاد میکند و بیان میکند که تنها با گذر از راه فنا میتوان به بقای الهی رسید. همچنین، تأکید بر تسلیم در برابر حاکمیت الهی و عدم پرسش از چرایی کارهای او دارد.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن برای مخاطبان زیر 16 سال ممکن است دشوار باشد. همچنین، برخی از اصطلاحات و مفاهیم مورد استفاده نیاز به پیشزمینهای از ادبیات و عرفان اسلامی دارند.
غزل ۷۵۹ - دولت وصل تو به ما کی رسد
دولت وصل تو به ما کی رسد
منصب شاهی به گدا کی رسد ۱
تا نخورد دُردی دردت به ذوق
صوفی صافی به صفا کی رسد ۲
هر که به خود راه خدا می رود
با خودی خود به خدا کی رسد ۳
راه بیابان فنا چون نرفت
در حرم دار بقا کی رسد ۴
جام حبابیم پر آب حیات
جز لب ما بر لب ما کی رسد ۵
ساکن میخانه چو خوش ایمنست
خانهٔ امنی است بلا کی رسد ۶
سید ما حاکم و ما بنده ایم
هر چه کند چون و چرا کی رسد ۷
منصب شاهی به گدا کی رسد ۱
تا نخورد دُردی دردت به ذوق
صوفی صافی به صفا کی رسد ۲
هر که به خود راه خدا می رود
با خودی خود به خدا کی رسد ۳
راه بیابان فنا چون نرفت
در حرم دار بقا کی رسد ۴
جام حبابیم پر آب حیات
جز لب ما بر لب ما کی رسد ۵
ساکن میخانه چو خوش ایمنست
خانهٔ امنی است بلا کی رسد ۶
سید ما حاکم و ما بنده ایم
هر چه کند چون و چرا کی رسد ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۳۵۳
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۷۵۸ - دولت عشق به هر بی سر و پائی نرسد
گوهر بعدی:غزل ۷۶۰ - هست هشیار و مست نشناسد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
