هوش مصنوعی: این متن عرفانی و شاعرانه به دیدگاه عارفانه دربارهٔ نور و جمال الهی می‌پردازد. شاعر بیان می‌کند که در دیدهٔ عارفان، نور یار (خدا) دیده می‌شود و هر ذره‌ای نشان‌دهندهٔ خورشید حقیقت است. همچنین، تأکید می‌کند که صاحبنظران در هر چیزی نشانه‌ای از معنا و حقیقت می‌بینند و دیدهٔ روشن کسی است که هم ظاهر و هم باطن را می‌بیند.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات عرفانی دارد. بنابراین، برای نوجوانان و بزرگسالان مناسب است.

غزل ۷۶۷ - در دیدهٔ ما نور رخ یار توان دید

در دیدهٔ ما نور رخ یار توان دید
یاری که نظر کرد در این دیده عیان دید ۱

خوش نقش خیالیست که بستیم به دیده
نقاش در این نقش پدید است توان دید ۲

صاحبنظر آن است که در هر چه نظر کرد
در صورت آن شاهد معنیش توان دید ۳

روشن بود آن دیده که در مجلس رندان
چون جام مئی یافت هم این دید و هم آن دید ۴

هر ذره که بینی به تو خورشید نماید
نور بصر ماست هر آن دیده که آن دید ۵

در آینه بنمود جمال و چه جمالی
چون نیک نظر کرد به خود ، خود نگران دید ۶

از نور خدا دیدهٔ سید شده روشن
هر کس که در این دیدهٔ ما دید چنان دید ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۳۸۹
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۷۶۶ - نوریست که آن نور به آن نور توان دید
گوهر بعدی:غزل ۷۶۸ - چشمم نورت در این و آن دید
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.