هوش مصنوعی: این متن شعری از حافظ است که در آن شاعر به رندی، عشق، میگساری و بی‌اعتنایی به سرزنش‌های عامه اشاره می‌کند. او از فرصت‌های زندگی و لذت‌های آن سخن می‌گوید و مخاطب را به استفاده از این فرصت‌ها دعوت می‌کند. همچنین، شاعر به جایگاه خاص خود در میان اهل عشق و میخانه اشاره می‌کند و از زاهد و عامه مردم فاصله می‌گیرد.
رده سنی: 16+ متن شامل مفاهیم عرفانی و فلسفی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، اشاره به میگساری و رندی ممکن است برای گروه‌های سنی پایین مناسب نباشد.

غزل ۷۷۹ - به علی رغم عدو باز زدم جامی چند

به علی رغم عدو باز زدم جامی چند
توبه بشکستم و وارستم از این خامی چند ۱

منم و رندی و خاصان سراپردهٔ عشق
فارغ از سرزنش عام کالانعامی چند ۲

فرصت از دست مده زلف نگاری به کف آر
می خور و وقت غنیمت شمر ایامی چند ۳

کنج میخانه مرا خلوت خاص است مدام
زاهد و گوشهٔ محراب و دو سه عامی چند ۴

نوبهار است و گل اروجه میت نیست بیا
برو از پیر خرابات بکن وامی چند ۵

در مغان از لب جام و لب یار ای ساقی
به مراد دل خود یافته ام کامی چند ۶

سید ار راه روی ، جز ره میخانه مرو
بشنو از من که در این راه زدم گامی چند ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۳۴۸
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۷۷۸ - همه در بحر بیکران غرقند
گوهر بعدی:غزل ۷۸۰ - کفر زلف او به ایمان کی دهند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.