غزل ۷۸۷ - کشتگان از دم او زنده شدند

کشتگان از دم او زنده شدند
همچو ما زندهٔ پاینده شدند ۱

ز آفتاب نظر روشن او
ماه رویان همه تابنده شدند ۲

بنده را بندهٔ او می خوانند
زان همه بندهٔ این بنده شدند ۳

به هوای لب او غنچهٔ گل
لب گشاده همه در خنده شدند ۴

بی خبر غیبت ما می کردند
آمدند منصف شرمنده شدند ۵

کور چشمان که ندیدند او را
از نظر رانده و افکنده شدند ۶

از دم سید عیسی دم ما
ترک و تاجیک بسی زنده شدند ۷