هوش مصنوعی:
این متن عرفانی و شاعرانه بر اهمیت نگریستن به نور و ذات الهی تأکید دارد و از مخاطب میخواهد تا با نگاهی عمیق و شهودی، حقایق عالم را درک کند. شاعر با استفاده از استعارههای زیبا مانند نور، زلف، آب دیده، و جام می، مفاهیم عرفانی را بیان میکند و مخاطب را به تأمل در ذات الهی و رهایی از صفات دنیوی دعوت مینماید.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آنها به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات عرفانی نیاز دارد. همچنین، برخی استعارهها ممکن است برای مخاطبان جوانتر پیچیده باشد.
غزل ۸۲۷ - هر چه بینی به نور او بنگر
هر چه بینی به نور او بنگر
روی او را به او نکو بنگر ۱
مجمع بیدلان اگر جوئی
زلف او گیر و مو به مو بنگر ۲
صفت ما و ذات ما گم شد
صفت او و ذات او بنگر ۳
نظری کن به آب دیدهٔ ما
قطره و بحر و موج و جو بنگر ۴
می خمخانه را خوشی می نوش
جام می بین و هم سبو بنگر ۵
روی خود را در آینه بنما
جان و جانانه روبرو بنگر ۶
نعمت الله به ذوق می بینی
دیگران را به گفتگو بنگر ۷
روی او را به او نکو بنگر ۱
مجمع بیدلان اگر جوئی
زلف او گیر و مو به مو بنگر ۲
صفت ما و ذات ما گم شد
صفت او و ذات او بنگر ۳
نظری کن به آب دیدهٔ ما
قطره و بحر و موج و جو بنگر ۴
می خمخانه را خوشی می نوش
جام می بین و هم سبو بنگر ۵
روی خود را در آینه بنما
جان و جانانه روبرو بنگر ۶
نعمت الله به ذوق می بینی
دیگران را به گفتگو بنگر ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۳۵۶
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۸۲۶ - هرچه می بینی به او می نگر
گوهر بعدی:غزل ۸۲۸ - بیا به دیدهٔ ما روی یار ما بنگر
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
