غزل ۸۵۵ - دل فدا کرده ایم و جان بر سر

دل فدا کرده ایم و جان بر سر
خانمان باخته جهان بر سر ۱

حاجیان گر به پا به مکه روند
خوش رواننند عاشقان بر سر ۲

دامنش را اگر به دست آریم
سر به پایش نهیم و جان بر سر ۳

بس که سودای زلف او پختیم
دیگ سودا رود روان بر سر ۴

خاک پایش که تاج فرق من است
می نهم همچو سروران بر سر ۵

خم می خوش خوشی به جوش آمد
رفت مستانه این زمان بر سر ۶

بت پرست ار ببیند این بت من
سر ببازد روان بتان بر سر ۷

خوش میانی گرفته ام به کنار
تا چه آید از این میان بر سر ۸

نعمت الله جان به جانان داد
دل و دین نیز این و آن بر سر ۹