هوش مصنوعی:
این متن شعری عرفانی و عاشقانه است که از لذتهای معنوی و روحانی سخن میگوید. شاعر از مستی و ذوق رندان میگوید و توصیه میکند که برای درک حال او باید از اهل دل و خرابات پرسید. همچنین، به عشق و درد عاشقانه اشاره دارد و از خدمت به دوستان به عنوان منبع ذوق و شادی یاد میکند.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، اشاره به مستی و خرابات ممکن است برای سنین پایین مناسب نباشد.
غزل ۹۱۹ - لذت جان ما ز مستان پرس
لذت جان ما ز مستان پرس
ذوق رندان ز می پرستان پرس ۱
خبر از حال ما اگر پرسی
در خرابات رو ز رندان پرس ۲
نوش کن جام می که نوشت باد
بعد از این ذوق باده نوشان پرس ۳
دردمندانه گر دوا جوئی
دُرد دردش بجوی و درمان پرس ۴
سر زلفش اگر به دست آری
حال شوریدهٔ پریشان پرس ۵
جان عاشق به پرسشی دریاب
آنگهی هر چه خواهی از جان پرس ۶
ساقی بزم نعمت اللهم
ذوقم از خدمت حریفان پرس ۷
ذوق رندان ز می پرستان پرس ۱
خبر از حال ما اگر پرسی
در خرابات رو ز رندان پرس ۲
نوش کن جام می که نوشت باد
بعد از این ذوق باده نوشان پرس ۳
دردمندانه گر دوا جوئی
دُرد دردش بجوی و درمان پرس ۴
سر زلفش اگر به دست آری
حال شوریدهٔ پریشان پرس ۵
جان عاشق به پرسشی دریاب
آنگهی هر چه خواهی از جان پرس ۶
ساقی بزم نعمت اللهم
ذوقم از خدمت حریفان پرس ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۳۶۹
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۹۱۸ - رنج غربت تو از غریبان پرس
گوهر بعدی:غزل ۹۲۰ - جام خوشی ز دُردی دردش چو ما بپرس
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
