هوش مصنوعی: این شعر از حافظ، بیانگر حال و هوای عاشقانه و مستانه است. شاعر خود را رند و قلاش معرفی می‌کند که در میکده با عاشقان هم‌صحبت است. او از عشق و مستی سخن می‌گوید و عقل را در برابر عشق ناتوان می‌داند. همچنین، او خود را معشوق و عاشق خود می‌داند و از جام ساقی می‌نوشد تا سرمست شود. در پایان، خود را بندهٔ سیدی معرفی می‌کند که همواره مست و رند است.
رده سنی: 18+ محتوا شامل مفاهیم عرفانی و عاشقانه‌ای است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان قابل درک نباشد. همچنین، اشاره به شراب و مستی دارد که مناسب سنین بالاتر است.

غزل ۹۳۶ - در میکده مست و رند و قلاش

در میکده مست و رند و قلاش
همصحبت عاشقان او باش ۱

هر نور که دیده یا بد از دل
در پای خیال عشق او باش ۲

ای عقل تو زاهدی و ما رند
عاقل چه کند حریف قلاش ۳

ظاهر جامیم و باطناً می
صورت نقشیم و معنی نقاش ۴

معشوق خودیم و عاشق خود
گفتیم حدیث عشق خود فاش ۵

می نوش ز جام ساقی ما
سرمست چو چشم یار خوش باش ۶

من بندهٔ سیدم که دایم
مست است و حریف و رند و اوباش ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۳۶۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۹۳۵ - اگر میلی به ما داری بیا و بندهٔ ما باش
گوهر بعدی:غزل ۹۳۷ - بحر در جوش است و جانم درخروش
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.