هوش مصنوعی:
این متن عرفانی از مولانا یا شاعری صوفیمسلک است که از مفاهیمی مانند عشق، رهایی، درد و درمان، و وحدت وجود سخن میگوید. شاعر با استفاده از استعارههایی مانند موج و دریا، جام و می، و چوگان، به بیان حقایق عرفانی میپردازد و مخاطب را به رهایی از تعلقات و همراهی با رندان دعوت میکند.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن برای مخاطبان کمسنوسال دشوار است. همچنین، برخی استعارهها و اصطلاحات بهکاررفته نیاز به دانش ادبی و عرفانی پایه دارد.
غزل ۹۵۰ - هفت هیکل به ذوق می خوانش
هفت هیکل به ذوق می خوانش
معنی یک به یک همی دانش ۱
سخنی عارفانه می گویم
از لب دُرفشان خندانش ۲
سر بینداز بر سر میدان
همچو گوئی به پیش چوگانش ۳
هر خیالی که نقش او دارد
نور چشمم به دیده بنشانش ۴
موج و دریا به نزد ما آب است
جام و می را حباب می خوانش ۵
دردمندی که درد دل دارد
دُرد درد دل است درمانش ۶
باش همراه سید رندان
در طریقی که نیست پایانش ۷
معنی یک به یک همی دانش ۱
سخنی عارفانه می گویم
از لب دُرفشان خندانش ۲
سر بینداز بر سر میدان
همچو گوئی به پیش چوگانش ۳
هر خیالی که نقش او دارد
نور چشمم به دیده بنشانش ۴
موج و دریا به نزد ما آب است
جام و می را حباب می خوانش ۵
دردمندی که درد دل دارد
دُرد درد دل است درمانش ۶
باش همراه سید رندان
در طریقی که نیست پایانش ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۳۶۷
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۹۴۹ - همه عالم چو شبنمی دانش
گوهر بعدی:غزل ۹۵۱ - چه خوش جمعیتی داریم از زلف پریشانش
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
