هوش مصنوعی: این متن بیانگر حالتی از تضاد و تناقض درونی است که در آن گوینده خود را در عین درد و نیاز، از درمان و شفا بی‌نیاز می‌داند. او در عین بینوایی و ابتلا، از نعمت‌ها و بلاها ایمن است و در عین وصال و بقا، از هجران و فنا فارغ است. رابطه‌ای پیچیده بین گوینده و معشوق (یا خدا) ترسیم می‌شود که در آن گوینده خود را طلبکار می‌داند، در حالی که معشوق جویای اوست. در نهایت، گوینده خود را هم بنده و هم پادشاه می‌داند، اما از هرگونه وابستگی به ارباب یا گدا آزاد است.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات عرفانی دارد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و تضادهای پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر دشوار باشد.

غزل ۹۷۵ - دردمندیم و از دوا فارغ

دردمندیم و از دوا فارغ
مستمندیم و از شفا فارغ ۱

مبتلائیم و از بلا ایمن
بینوائیم و از نوا فارغ ۲

در وصالیم و فارغ از هجران
در بقائیم و از فنا فارغ ۳

ما طلبکار او و او با ما
یار جویای ما و ما فارغ ۴

بندگانیم و ایمن از سید
پادشاهیم و از گدا فارغ ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
کانال گوهرین در ایتا
۳۷۹
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۹۷۴ - این حضور عاشقان است و سماع
گوهر بعدی:غزل ۹۷۶ - عشق او دریا و ما در وی صدف
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.