هوش مصنوعی:
این متن عرفانی به بیان وحدت وجود و رابطهٔ عاشق و معشوق میپردازد. شاعر خود را در آینهٔ وجود مطلق میبیند و از وحدت با معشوق الهی سخن میگوید. او از مستی عرفانی، رهایی از قیود و وابستگی به شراب عشق الهی میسراید و خود را بلبل سرخوشی میداند که نالههایش به جهان رونق میبخشد.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق عرفانی و استفاده از استعارههای پیچیده مانند 'جام شراب' و 'خرابات' نیاز به درک بالاتری دارد که معمولاً از سنین نوجوانی به بعد قابل درک است. همچنین، برخی از مضامین مانند مستی و رهایی ممکن است برای کودکان نامناسب باشد.
غزل ۹۸۲ - در آینهٔ وجود مطلق
در آینهٔ وجود مطلق
خود بینم و خودنمایم الحق ۱
مائیم حباب و آب دریا
هم جام شراب و بحر و زورق ۲
او معشوقست و عاشق ما
از عشق شدیم هر دو مشتق ۳
مستیم و خراب در خرابات
ایمن ز مقیدیم و مطلق ۴
یک جرعه ز دُرد درد ساقی
بهتر ز هزار جام رادق ۵
ما بلبل سرخوشیم و گلشن
از نالهٔ ما گرفت رونق ۶
هر قول که گفت نعمت الله
گفتند جهانیان که صدق ۷
خود بینم و خودنمایم الحق ۱
مائیم حباب و آب دریا
هم جام شراب و بحر و زورق ۲
او معشوقست و عاشق ما
از عشق شدیم هر دو مشتق ۳
مستیم و خراب در خرابات
ایمن ز مقیدیم و مطلق ۴
یک جرعه ز دُرد درد ساقی
بهتر ز هزار جام رادق ۵
ما بلبل سرخوشیم و گلشن
از نالهٔ ما گرفت رونق ۶
هر قول که گفت نعمت الله
گفتند جهانیان که صدق ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۴۱۱
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۹۸۱ - عالم عرض است و جوهرش حق
گوهر بعدی:غزل ۹۸۳ - منم آن رند عاشق مطلق
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
