هوش مصنوعی: این شعر عاشقانه با استفاده از استعاره‌های نمک و پسته، احساسات عمیق و شور عشق را بیان می‌کند. شاعر از معشوقه‌ای سخن می‌گوید که وجودش پر از شیرینی و نمک (جذابیت و شور) است و عشق او تمام وجود شاعر را تحت تأثیر قرار داده است. همچنین، شاعر به ایثار و فداکاری خود در راه عشق اشاره می‌کند.
رده سنی: 16+ متن شامل مفاهیم عاشقانه و استعاره‌های پیچیده است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از عبارات نیاز به سطحی از بلوغ عاطفی و ادبی برای درک کامل دارند.

غزل ۹۸۹ - ای نهان کرده در آن تنگ شکربار نمک

ای نهان کرده در آن تنگ شکربار نمک
بسته ای پستهٔ خندان و در آن بار نمک ۱

شوری از عشق تو در چار سوی جان افتاد
به از این کس نبرد بر سر بازار نمک ۲

ما ز شورابهٔ دیده نمکی آوردیم
پیش همچو تو عزیزی نبود خار نمک ۳

از نمکدان دهانت سخنی می گویم
می کشم خوان کرم می کنم ایثار نمک ۴

سخن من نمکین است برت می آرم
می برم زیره به کرمان به نمکسار نمک ۵

می خرامی و نمک از تو فرو می ریزد
قدمی نه که خرم از تو به خروار نمک ۶

نمکی ریخته ای بر دل ریش سید
گرچه دل سوزدش اما کشد آزار نمک ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۳۸۴
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۹۸۸ - گوید سخن آن نازنین نیمی شکر نیمی نمک
گوهر بعدی:غزل ۹۹۰ - گر مشکگ را شکی باشد به یک
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.