غزل ۹۹۲ - سخن نازکان بود نازک

سخن نازکان بود نازک
گفتهٔ گنده نشنود نازک ۱

دیدهٔ ما به عشق دیدن او
به چپ و راست می رود نازک ۲

هر که با نازکان به سر آرد
گر چه باشد گران بود نازک ۳

عقل گوید سخن ولی گنده
به چنان کنده نگرود نازک ۴

نقش رویش خیال می بندم
در نظر آید و رود نازک ۵

هر که تخم محبتی کارد
به یقینم که بدرَوَد نازک ۶

گفته سید است خوش خواند
نازنینی که او بود نازک ۷