هوش مصنوعی: این متن شعری عرفانی و عاشقانه است که از تجربه‌های روحانی و معنوی سخن می‌گوید. شاعر از دیدن آفتاب در نیمه‌شب، یافتن صورت و معنی عالم، و ارتباط با دریای وجود خود صحبت می‌کند. همچنین، از نقش‌بندی خیال، بخشش باده به عالم، و دیدن شاهد مست در خرابات مغان یاد می‌کند. در پایان، از نعمت‌اللّه به عنوان نور چشم عاشقان و ساقی عالیجناب یاد می‌شود.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عرفانی و پیچیده‌ای است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، برخی اشارات به مستی و خرابات ممکن است برای گروه‌های سنی پایین مناسب نباشد.

غزل ۱۰۱۲ - نیم شب خوش آفتابی دیده‌ایم

نیم شب خوش آفتابی دیده‌ایم
آفتابی مه نقابی دیده‌ایم ۱

صورت و معنی عالم یافتیم
خوش سر آب و سرابی دیده‌ایم ۲

ما ز دریائیم و دریا عین ما
لاجرم چشم پر آبی دیده‌ایم ۳

خوش خیالی نقش می‌بندیم باز
گوئیا نقشی به خوابی دیده‌ایم ۴

عالمی را باده می بخشیم ما
در چنین خیری ثوابی دیده‌ایم ۵

در خرابات مغان افتاده مست
شاهد مست خرابی دیده‌ایم ۶

نعمت‌اللّه نور چشم عاشقان
ساقی عالیجنابی دیده‌ایم ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۳۳۹
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۱۰۱۱ - علم صید است و قید کن محکم
گوهر بعدی:غزل ۱۰۱۳ - در خرابات مغان مست و خراب افتاده‌ایم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.