غزل ۱۰۲۸ - تا بود عشق تو بود من عاشق تو بودم

تا بود عشق تو بود من عاشق تو بودم
من عاشق قدیمم کی بود تا نبودم ۱

گم گشته بودم از خود در گوشهٔ خرابات
عشقت دلیلم آمد راهی به خود نمودم ۲

از عشق چشم مستت جام شراب خوردم
دستار عقل سرکش عشقت ز سر ربودم ۳

کردم ز اشک ساغر این خرقه شست و شوئی
گر زاهدی و تقوی کاری نمی گشودم ۴

در دیده های خوبان حسن رخ تو دیدم
وز گفتهٔ لطیفان آواز تو شنودم ۵

از دیر و کعبه ما را کاری نمی گشاید
این هر دو آزموده بسیار آزمودم ۶

سید به جز خیالت نقشی دگر ندیده
تا رنگ زنگ هستی از آئینه زدودم ۷