هوش مصنوعی: شاعر در این متن از عشق و عاشقی، مستی و رندی سخن می‌گوید. او از تجربیات خود در راه عشق و مستی می‌گوید و خود را رند و پیر این راه می‌داند. همچنین، به نعمت‌الله اشاره می‌کند که گرچه از چشم دیگران پنهان است، اما مانند نور می‌درخشد.
رده سنی: 16+ متن شامل مفاهیم عرفانی و عاشقانه‌ای است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر پیچیده باشد. همچنین، اشاره به مستی و رندی ممکن است برای سنین پایین‌تر مناسب نباشد.

غزل ۱۰۵۷ - تا گلی از گلستانش چیده ام

تا گلی از گلستانش چیده ام
بر لب غنچه بسی خندیده ام ۱

ماه در چشمم نمی آید تمام
کافتاب حسن او را دیده ام ۲

هر کجا جام مئی آمد به دست
شادی او خوش خوشی نوشیده ام ۳

تا توانستم به عشق عاشقان
در طریق عاشقی کوشیده ام ۴

ز آتش عشقش چو خم می فروش
نیک مستانه به خود جوشیده ام ۵

رندم و رندان مریدان منند
پیرم و رندی بسی ورزیده ام ۶

می نمایم نعمت الله را چو نور
گرچه از چشم همه پوشیده ام ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۳۴۹
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۱۰۵۶ - تا جمالش در تجلی دیده ام
گوهر بعدی:غزل ۱۰۵۸ - بر در میخانه مست افتاده ام
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.