هوش مصنوعی:
شاعر در این متن از عشق و مستی و جستجوی معشوق سخن میگوید. او خود را عاشق و در عین حال معشوق میداند، از خرابات عشق و مستی مینالد و به بلبلی تشبیه میشود که گلهای باغ عشق را میبوید. در نهایت، او به دنبال یافتن حقیقت از طریق عشق و معنویت است.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عرفانی و عاشقانه پیچیده است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، اشارههایی به مستی و خرابات دارد که مناسب سنین پایین نیست.
غزل ۱۰۶۹ - غرقهٔ آب و آب می جویم
غرقهٔ آب و آب می جویم
در تحیر که بحر یا جویم ۱
این عجب بین که عاشق خویشم
عین مطلوب و طالب اویم ۲
پیر خمارم و به جرعهٔ می
خرقهٔ خود مدام می شویم ۳
در خرابات عشق مست و خراب
سخن عاشقانه می گویم ۴
آمدم مست بر سر میدان
عشق چوگان و عالمی گویم ۵
بلبل گلستان معشوقم
گل گلزار عشق می بویم ۶
نعمت الله حق است از آن شب و روز
من حق خویشتن از او جویم ۷
در تحیر که بحر یا جویم ۱
این عجب بین که عاشق خویشم
عین مطلوب و طالب اویم ۲
پیر خمارم و به جرعهٔ می
خرقهٔ خود مدام می شویم ۳
در خرابات عشق مست و خراب
سخن عاشقانه می گویم ۴
آمدم مست بر سر میدان
عشق چوگان و عالمی گویم ۵
بلبل گلستان معشوقم
گل گلزار عشق می بویم ۶
نعمت الله حق است از آن شب و روز
من حق خویشتن از او جویم ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۳۵۲
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۱۰۶۸ - داریم حضوری و سرابی که چه گویم
گوهر بعدی:غزل ۱۰۷۰ - سخنی خوش به ذوق می گویم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.