هوش مصنوعی:
این متن بیانگر سفر روحانی و عرفانی شاعر است که از جستوجو در دنیا شروع میشود و به عشق الهی و بندگی میرسد. شاعر از گردش در میخانههای دنیا به خدمت میر میخانه میپردازد، در خرابات عشق رندانه میشود، و در نهایت با تسلیم جان به جانان، به جاودانگی میرسد. او از موج بودن به دریا تبدیل میشود و از عقل و سرمایههای دنیوی گذر میکند تا به گنج بیکران دل دست یابد. در پایان، با بندگی به مقام سید سیدان میرسد.
رده سنی:
16+
متن دارای مضامین عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن برای نوجوانان کمسنوسال دشوار است. همچنین، برخی مفاهیم مانند 'میخانه' و 'خرابات' ممکن است نیاز به توضیح داشته باشند تا به درستی درک شوند.
غزل ۱۰۷۷ - مدتی در به در به جان گشتم
مدتی در به در به جان گشتم
گرد میخانهٔ جهان گشتم ۱
میر میخانه خدمتش کردم
هم به فرمان او روان گشتم ۲
در خرابات عشق رندانه
ساقی بزم عاشقان گشتم ۳
نام من شد نشانهٔ عالم
گرچه بی نام و بی نشان گشتم ۴
چون محب حباب او بودم
نیک محبوب این و آن گشتم ۵
جان به جانان خویش بسپردم
زندهٔ ملک جاودان گشتم ۶
موج بودم ولی شدم دریا
این چنین بودم آن چنان گشتم ۷
عقل سرمایه بود شد بر باد
فارغ از سود و از زیان گشتم ۸
گنج در کنج دل طلب کردم
واقف از گنج بیکران گشتم ۹
پادشه خوش مرا کنار گرفت
چون کمر گرد آن میان گشتم ۱۰
بنده ام بندگی او کردم
سید جمله سیدان گشتم ۱۱
گرد میخانهٔ جهان گشتم ۱
میر میخانه خدمتش کردم
هم به فرمان او روان گشتم ۲
در خرابات عشق رندانه
ساقی بزم عاشقان گشتم ۳
نام من شد نشانهٔ عالم
گرچه بی نام و بی نشان گشتم ۴
چون محب حباب او بودم
نیک محبوب این و آن گشتم ۵
جان به جانان خویش بسپردم
زندهٔ ملک جاودان گشتم ۶
موج بودم ولی شدم دریا
این چنین بودم آن چنان گشتم ۷
عقل سرمایه بود شد بر باد
فارغ از سود و از زیان گشتم ۸
گنج در کنج دل طلب کردم
واقف از گنج بیکران گشتم ۹
پادشه خوش مرا کنار گرفت
چون کمر گرد آن میان گشتم ۱۰
بنده ام بندگی او کردم
سید جمله سیدان گشتم ۱۱
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۱۱
۳۵۸
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۱۰۷۶ - در خرابات عشق سرمستم
گوهر بعدی:غزل ۱۰۷۸ - ز نور روی او تابنده گشتم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
