هوش مصنوعی:
این متن شعری عرفانی و عاشقانه است که به موضوعاتی مانند عشق، وحدت وجود، رندی و مستی میپردازد. شاعر خود و همراهانش را عاشق، رند، مست و والهی زلف یار توصیف میکند و از وحدت همهی موجودات در یک نقطهی واحد سخن میگوید.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی موجود در متن ممکن است برای مخاطبان زیر 16 سال قابل درک نباشد. همچنین، اشارههای غیرمستقیم به مستی و رندی ممکن است برای سنین پایین مناسب نباشد.
غزل ۱۰۹۹ - فاش شد نام ما که قلاشیم
فاش شد نام ما که قلاشیم
عاشق و رند و مست و اوباشیم ۱
والهٔ زلف یار دلبندیم
مبتلای بلای بالاشیم ۲
یار سرمست چشم مخموریم
عاشق شاهدان جماشیم ۳
نقش هستی خود فروشستیم
این زمان عین نقش نقاشیم ۴
پشه ای را به جان نیازاریم
مورچه ای را دلش نبخراشیم ۵
چون همه جز یکی نمی بینیم
لاجرم ما همه یکی باشیم ۶
نقطه شد حرف و حرف شد سید
ما بدین حرف در جهان فاشیم ۷
عاشق و رند و مست و اوباشیم ۱
والهٔ زلف یار دلبندیم
مبتلای بلای بالاشیم ۲
یار سرمست چشم مخموریم
عاشق شاهدان جماشیم ۳
نقش هستی خود فروشستیم
این زمان عین نقش نقاشیم ۴
پشه ای را به جان نیازاریم
مورچه ای را دلش نبخراشیم ۵
چون همه جز یکی نمی بینیم
لاجرم ما همه یکی باشیم ۶
نقطه شد حرف و حرف شد سید
ما بدین حرف در جهان فاشیم ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۳۸۶
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۱۰۹۸ - ما اگر شاه اگر گدا باشیم
گوهر بعدی:غزل ۱۱۰۰ - ما چو در سایهٔ الطاف خدا می باشیم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.