هوش مصنوعی:
این شعر عرفانی از نعمت الله بیانگر تجربههای روحانی و عشق الهی است. شاعر در این متن از دیدار با یار (معشوق الهی)، روشنایی وجود او، و خلوت دل با یار سخن میگوید. او همه چیز را جلوهای از نور معشوق میبیند و این وحدت در کثرت را عجیب و شگفتانگیز توصیف میکند.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق عرفانی و استفاده از استعارههای پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. این متن更适合 افرادی که با ادبیات عرفانی آشنایی دارند یا به دنبال درک مفاهیم معنوی هستند.
غزل ۱۱۱۳ - دولت وصل یار می بینم
دولت وصل یار می بینم
کام دل در کنار می بینم ۱
همه روشن به نور او نگرم
گر یکی ور هزار می بینم ۲
آنکه از چشم مردمست نهان
روشن و آشکار می بینم ۳
هر خیالی که نقش می بندم
نور روی نگار می بینم ۴
خانهٔ دل که رفته ام از غیر
خلوت یار غار می بینم ۵
این عجایب که دید یا که شنید
که یکی بیشمار می بینم ۶
نعمت الله را چو می نگری
از نبی یادگار می بینم ۷
کام دل در کنار می بینم ۱
همه روشن به نور او نگرم
گر یکی ور هزار می بینم ۲
آنکه از چشم مردمست نهان
روشن و آشکار می بینم ۳
هر خیالی که نقش می بندم
نور روی نگار می بینم ۴
خانهٔ دل که رفته ام از غیر
خلوت یار غار می بینم ۵
این عجایب که دید یا که شنید
که یکی بیشمار می بینم ۶
نعمت الله را چو می نگری
از نبی یادگار می بینم ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۳۹۶
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۱۱۱۲ - غم مخور یارا که غمخوارت منم
گوهر بعدی:غزل ۱۱۱۴ - به عشق چشم بیمارت دلم بیمار می بینم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.