هوش مصنوعی:
شاعر در این متن از دیدن جمال معشوق در عالم خیال سخن میگوید و همه جهان را مظهر عشق و کمال میبیند. او شراب عشق را زلال و نور چشم توصیف میکند و عاشقی را امری اجتنابناپذیر میداند. در نهایت، شاعر با دیدن صورت معشوق، جلوهای از ذات الهی را مشاهده میکند.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عرفانی و شاعرانهای است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات عرفانی دارد. همچنین، برخی از استعارهها مانند 'ساغر باده' ممکن است برای مخاطبان جوانتر نامناسب باشد.
غزل ۱۱۱۵ - نقش عالم خیال می بینم
نقش عالم خیال می بینم
در خیال آن جمال می بینم ۱
همه عالم چو مظهر عشقند
همه را بر کمال می بینم ۲
ساغر باده ای که می نوشم
عین آب زلال می بینم ۳
نور چشمست و در نظر دارم
از سر ذوق و حال می بینم ۴
آینه پیش دیده می دارم
حسن او بی مثال می بینم ۵
ترک رندی و عاشقی کردن
از دل خود محال می بینم ۶
نعمت الله را چو می بینم
صورت ذوالجلال می بینم ۷
در خیال آن جمال می بینم ۱
همه عالم چو مظهر عشقند
همه را بر کمال می بینم ۲
ساغر باده ای که می نوشم
عین آب زلال می بینم ۳
نور چشمست و در نظر دارم
از سر ذوق و حال می بینم ۴
آینه پیش دیده می دارم
حسن او بی مثال می بینم ۵
ترک رندی و عاشقی کردن
از دل خود محال می بینم ۶
نعمت الله را چو می بینم
صورت ذوالجلال می بینم ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۳۹۹
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۱۱۱۴ - به عشق چشم بیمارت دلم بیمار می بینم
گوهر بعدی:غزل ۱۱۱۶ - یار خود را به ناز می بینم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.