هوش مصنوعی:
این شعر عرفانی از نعمت الله ولی بیانگر عشق و وابستگی عمیق شاعر به معشوق الهی است. شاعر همه چیز را در پرتو نور معشوق میبیند و غیر از او را در عالمی نمیشناسد. او خود را در ظاهر جام و در باطن میداند و به عنوان خسرو عاشقان و جان شیرین معرفی میکند. شاعر تأکید میکند که غیر از معشوق در دلش جایی ندارد و این نشانه غیرت دینی اوست.
رده سنی:
16+
محتوا دارای مفاهیم عمیق عرفانی و مذهبی است که درک آن برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال دشوار خواهد بود. همچنین، برخی از اصطلاحات و استعارههای به کار رفته نیاز به دانش ادبی و عرفانی پایه دارد.
غزل ۱۱۲۰ - هر چه بینم به نور او بینم
هر چه بینم به نور او بینم
گل وصلش به دست او چینم ۱
غیر او چون که نیست در عالم
پیش غیری چگونه بنشینم ۲
صورتا جامم و به معنی می
باطناً آن و ظاهراً اینم ۳
خسرو عاشقان سرمستم
بلکه جان عزیز شیرینم ۴
غیر او در دلم نمی گنجد
این چنین است غیرت دینم ۵
نفسم جان به این و آن بخشد
این و آن می کنند تحسینم ۶
نعمت الله به من نماید رو
جام گیتی نما چو می بینم ۷
گل وصلش به دست او چینم ۱
غیر او چون که نیست در عالم
پیش غیری چگونه بنشینم ۲
صورتا جامم و به معنی می
باطناً آن و ظاهراً اینم ۳
خسرو عاشقان سرمستم
بلکه جان عزیز شیرینم ۴
غیر او در دلم نمی گنجد
این چنین است غیرت دینم ۵
نفسم جان به این و آن بخشد
این و آن می کنند تحسینم ۶
نعمت الله به من نماید رو
جام گیتی نما چو می بینم ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۳۷۷
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۱۱۱۹ - خیال روی تو دائم به خواب می بینم
گوهر بعدی:غزل ۱۱۲۱ - ای عاشقان ای عاشقان من پیر را برنا کنم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
