غزل ۱۱۲۵ - عاشق مستم به کوی می فروشان می روم

عاشق مستم به کوی می فروشان می روم
ساقی رندم به سوی باده نوشان می روم ۱

کوزهٔ می دارم و رندانه می گردم روان
عقل را بگذاشتم نزدیک مستان می روم ۲

نقطه در دایره بنمود خوش دوری تمام
من که پرگار ویم بر گرد گردان می روم ۳

سایهٔ نور خدایم می روم از جا به جا
یا چو خورشیدی که در عالم بدینسان می روم ۴

گر نباشد صومعه ، میخانه خود جای منست
پادشاهم هر کجا خواهم چو سلطان می روم ۵

نالهٔ زارم شنو کاین نالهٔ درد دل است
درد دل بردم بسی این دم به درمان می روم ۶

گوئیا من جامم و در دور می گردم به عشق
لب نداده بر لب دلدار بوسان می روم ۷

الصلا ای عاشقان با من که همره می شود
بلبل مستم روان سوی گلستان می روم ۸

جام می شادی جان نعمت الله می خورم
با حریفان خوش روان در خلوت جان می روم ۹