غزل ۱۱۶۸ - اجازت گر دهد دلبر به پای او سر اندازیم

اجازت گر دهد دلبر به پای او سر اندازیم
سر اندازیم در پایش بپا انداز جانبازیم ۱

خیال نقش روی او همیشه در نظر داریم
نمی بینیم جز رویش به غیر او نپردازیم ۲

میان ما و او سریست غیر ما نمی داند
رقیبان غافلند از ما که چون محرم رازیم ۳

اگر جانان بفرماید که جان و تن براندازیم
به جان او که این هر دو حجاب از رو بر اندازیم ۴

نگار نازنین ما اگر نازی کند باری
نیازاریم ما ازجان به پیش ناز او نازیم ۵

در آ در بحر ما با ما که ما موجیم و او دریا
به عینه ما یکی باشیم به اسم و رسم می نازیم ۶

بیا ای سید مستان که ما رندان خوش باشیم
بیاور ساغر پر می که با وی نیک دمسازیم ۷