هوش مصنوعی: این متن به بیان عشق و ایثار به معشوق، اطاعت از فرمان او، و رهایی از قید و بندهای دنیوی می‌پردازد. شاعر خود را بنده‌ای فرمانبردار و مخلص می‌داند که تمام اعمالش را به فرمان معشوق انجام داده است. او از خرابات مغان و می‌نوشی به عنوان نماد رهایی و عشق یاد می‌کند و خود را درمانگر درد دل‌های دردمندان می‌داند.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عرفانی و نمادین است که ممکن است برای مخاطبان زیر 16 سال پیچیده باشد. همچنین، اشاره به خرابات و می‌نوشی ممکن است نیاز به درک بالاتری از مفاهیم ادبی و عرفانی داشته باشد.

غزل ۱۱۷۰ - این عنایت بین که ما دربارهٔ جان کرده ایم

این عنایت بین که ما دربارهٔ جان کرده ایم
جان سرمست خوشی ایثار جانان کرده ایم ۱

بنده ایم و بنده فرمانیم و فرمان می بریم
هرچه ما کردیم در عالم به فرمان کرده ایم ۲

حضرتش سلطان و ما از جان غلام خدمتش
مخلصانه تخت دل تسلیم سلطان کرده ایم ۳

درخرابات مغان بزم خوشی بنهاده ایم
خان و مان زاهدی را نیک ویران کرده ایم ۴

جام دُرد درد دل چون صاف درمان خورده ایم
دردمندان را به دُرد درد درمان کرده ایم ۵

خوش در میخانهٔ مستانه ای بگشوده ایم
نعمت الله را سبیل راه رندان کرده ایم ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
کانال گوهرین در ایتا
۳۴۱
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۱۱۶۹ - جان و دل ایثار جانان کرده ایم
گوهر بعدی:غزل ۱۱۷۱ - جان فدای عشق جانان کرده ایم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.