هوش مصنوعی:
این متن عرفانی بیانگر وابستگی کامل به عشق الهی و تسلیم در برابر ارادهٔ اوست. شاعر خود را همچون آینهای صاف و بیریا میداند که تنها بازتابدهندهٔ سخنان معشوق است. او از عقل فاصله میگیرد و جان را به عشق میسپارد، هر نقش بیگانهای را از دل میشوید و در خدمت بندگی قرار میگیرد.
رده سنی:
15+
مفاهیم عمیق عرفانی و استفاده از استعارههای پیچیده (مانند بحر، حباب، نقش خیال) درک این متن را برای مخاطبان جوانتر دشوار میسازد. همچنین درک رابطهٔ بندگی و عشق الهی نیاز به شناخت قبلی از ادبیات عرفانی دارد.
غزل ۱۱۹۳ - زنده به حیات عشق اوئیم
زنده به حیات عشق اوئیم
پیوسته به عشق او نکوئیم ۱
ما ساده دلیم و آینه هم
با او یک رو و رو بروئیم ۲
گوئیم هر آنچه او بگوید
بی گفتهٔ او سخن نگوئیم ۳
بحریم و حباب و موج و جوئیم
در آب نشسته آب جوئیم ۴
ای عشق بیا که جان مائی
وی عقل برو که ما ولوئیم ۵
نقشی که خیال غیر بندد
از چشمهٔ چشم خود بشوئیم ۶
با سید خویشتن حریفیم
در خدمت بندگی اوئیم ۷
پیوسته به عشق او نکوئیم ۱
ما ساده دلیم و آینه هم
با او یک رو و رو بروئیم ۲
گوئیم هر آنچه او بگوید
بی گفتهٔ او سخن نگوئیم ۳
بحریم و حباب و موج و جوئیم
در آب نشسته آب جوئیم ۴
ای عشق بیا که جان مائی
وی عقل برو که ما ولوئیم ۵
نقشی که خیال غیر بندد
از چشمهٔ چشم خود بشوئیم ۶
با سید خویشتن حریفیم
در خدمت بندگی اوئیم ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۳۳۹
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۱۱۹۲ - عشق است که مبتلای اوئیم
گوهر بعدی:غزل ۱۱۹۴ - چنانکه عشق بگوید به ما چنان گوئیم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
