هوش مصنوعی:
این متن عرفانی بیانگر عشق و وابستگی شدید به معشوق (که میتواند خدا یا یک شخص باشد) است. شاعر خود را غرق در این عشق، مست و سرگشته توصیف میکند و ادعا میکند که حتی در فقر و نیازمندی نیز به این عشق وفادار است. همچنین، به مفاهیمی مانند درد، درمان، بندگی و فقر عرفانی اشاره دارد.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و استعاری است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از اصطلاحات مانند 'مستی' و 'خرابات' ممکن است نیاز به توضیح داشته باشند.
غزل ۱۱۹۲ - عشق است که مبتلای اوئیم
عشق است که مبتلای اوئیم
در هر حالی برای اوئیم ۱
مستیم و حریف می فروشیم
خاک در آن سرای اوئیم ۲
دل داده به باد در خرابات
سرگشته و در هوای اوئیم ۳
در بحر محیط غرق گشتیم
مائیم که آشنای اوئیم ۴
درد آمد و دردمند میجست
می گفت که ما دوای اوئیم ۵
چون اوست دوای بینوایان
ما بندهٔ بینوای اوئیم ۶
از دولت بندگی سید
شاهیم ولی گدای اوئیم ۷
در هر حالی برای اوئیم ۱
مستیم و حریف می فروشیم
خاک در آن سرای اوئیم ۲
دل داده به باد در خرابات
سرگشته و در هوای اوئیم ۳
در بحر محیط غرق گشتیم
مائیم که آشنای اوئیم ۴
درد آمد و دردمند میجست
می گفت که ما دوای اوئیم ۵
چون اوست دوای بینوایان
ما بندهٔ بینوای اوئیم ۶
از دولت بندگی سید
شاهیم ولی گدای اوئیم ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۳۳۹
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۱۱۹۱ - همه جا طالب وصال توایم
گوهر بعدی:غزل ۱۱۹۳ - زنده به حیات عشق اوئیم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.