هوش مصنوعی: این متن به ستایش و توصیف عشق و ارادت به معشوق (که می‌تواند معنوی یا زمینی باشد) می‌پردازد. در آن از مفاهیمی مانند خدمت، عزت، طاعت، درد عشق، پادشاهی معنوی، و نعمت‌های الهی سخن گفته شده است. شاعر تأکید می‌کند که عشق و ارادت به معشوق، ارزش‌های والایی مانند عزت، طاعت، و نعمت را به همراه دارد.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عرفانی و پیچیده‌ای است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از اصطلاحات و مفاهیم به سطحی از بلوغ فکری نیاز دارند.

غزل ۱۲۲۵ - هر که باشد خادم او حرمتی دارد تمام

هر که باشد خادم او حرمتی دارد تمام
بندهٔ او بر در او عزتی دارد تمام ۱

رند سرمستی که او فرمان ساقی می برد
بند فرمانست از آن رو طاعتی دارد تمام ۲

گر عزیزی را به عمر خویش دردسر کرد
چون ندارد درد عشقش زحمتی دارد تمام ۳

خاک پایش هر که همچون تاج بر سر می نهد
پادشاهی می نماید دولتی دارد تمام ۴

خرقه پوشی را که او از وصل داده وصله ای
در میان خرقه پوشان خلعتی دارد تمام ۵

همت عالی ما با غیر اومیلی نکرد
شاید ار گوئی فلانی همتی دارد تمام ۶

نعمت الله از خدا می جو که آن خوش نعمتی است
هر که دارد نعمت الله نعمتی دارد تمام ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۴۰۳
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۱۲۲۴ - نعمت الله می است و عالم جام
گوهر بعدی:غزل ۱۲۲۶ - در نظر نقش خیال تو نگارم دایم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.