غزل ۲۰۹۷ - چون دل جانا بنشین بنشین

چون دلْ جانا بِنِشین بِنِشین
چون جانْ‌‌ بی‌جا، بِنِشین بِنِشین ۱

بلکا دلکا کم کُن یَغما
ای خوش سیما، بِنِشین بِنِشین ۲

عُمری گشتی، هَمچون کَشتی
اَنْدَر دریا، بِنِشین بِنِشین ۳

افلاطونی، جالینوسی
بِشْکَن صَفرا، بِنِشین بِنِشین ۴

چون میْ چون میْ، تَلْخی تا کِی؟
هَمچون حَلْوا، بِنِشین بِنِشین ۵

خونم خوردی، تا کِی گَردی
یک دَم بازآ، بِنِشین بِنِشین ۶

تا کِی لالا، سوزد ما را
بی او تنها، بِنِشین بِنِشین ۷

هَمچون میزان، گشتی لَرزان
هَمچون جوزا، بِنِشین بِنِشین ۸

دَفعَم جویی، فردا گویی
پیش از فردا، بِنِشین بِنِشین ۹

هَمچون کوثَر، صافی خوش‌تَر
بی‌هر سودا، بِنِشین بِنِشین ۱۰

یارِ نَغزَم، اَنْدَر مَغزَم
هَمچون صَهْبا، بِنِشین بِنِشین ۱۱

هانْ ای مَهْ رو، بَرگو بَرگو
ای جانْ افزا، بِنِشین بِنِشین ۱۲