هوش مصنوعی:
این شعر عرفانی از نعمت الله ولی، عشق و نور الهی را در همه چیز و همه جا قابل مشاهده میداند. شاعر با اشاره به نمادهایی مانند خورشید، ماه، جبرئیل و سلیمان، نشان میدهد که عشق الهی در تمام مظاهر عالم نمایان است و تنها نیازمند نگاه عاشقانه است.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق عرفانی و استفاده از نمادهای پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، درک کامل شعر نیازمند آشنایی با ادبیات عرفانی و اصطلاحات خاص آن است.
غزل ۱۲۴۲ - عشق در آن و این توان دیدن
عشق در آن و این توان دیدن
بر یسار و یمین توان دیدن ۱
آن چنان آفتاب روشن رای
در رخ شمس دین توان دیدن ۲
ماه اگر چه بر آسمان باشد
نور او در زمین توان دیدن ۳
عاشقانه اگر طلبکاری
آن چنان این چنین توان دیدن ۴
گر امین خدا چو من باشی
جبرئیل امین توان دیدن ۵
با سلیمان اگر حریف شوی
خاتمش با نگین توان دیدن ۶
نعمت الله را اگر یابی
دلبر نازنین توان دیدن ۷
بر یسار و یمین توان دیدن ۱
آن چنان آفتاب روشن رای
در رخ شمس دین توان دیدن ۲
ماه اگر چه بر آسمان باشد
نور او در زمین توان دیدن ۳
عاشقانه اگر طلبکاری
آن چنان این چنین توان دیدن ۴
گر امین خدا چو من باشی
جبرئیل امین توان دیدن ۵
با سلیمان اگر حریف شوی
خاتمش با نگین توان دیدن ۶
نعمت الله را اگر یابی
دلبر نازنین توان دیدن ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۳۶۷
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۱۲۴۱ - زاهدان را نرسد غیبت رندان کردن
گوهر بعدی:غزل ۱۲۴۳ - جان عالم آدم است و دیگران همچون بدن
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
